Μιά εποχή στην κόλαση

Arthur Rimbaud.....

Μιά εποχή στην κόλαση

ΆΝ θυμάμαι καλά,κάποτε,ήταν η ζωή μου έκπαγλη
γιορτή που άνοιγαν όλες οι καρδιές και όλα τά
κρασιά κυλούσαν.
Μιά νύχτα πήρα την ομορφιά στα γόνατά μου.
Και τη βρήκα πικρή.
Και τη βλαστήμησα.
Οπλίστηκα ενάντια στη δικαιοσύνη.Δραπέτευσα.
Ώ Μάγισσες,Μιζέρια,Μίσος,εσείς θα διαφυλάξετε
το θησαυρό μου.
Κατόρθωσα να σβύσω απο το λογικό μου κάθε
ελπίδα ανθρώπινη.
Μ'ύπουλο σάλτο,χύμηξα σά θηρίο πάνω σ'όλες
τίς χαρές να τίς σπαράξω.
Επικαλέστηκα τούς δήμιους νά δαγκάσω,πεθαίνοντας,
τα κοντάκια τών όπλων τους.
Επικαλέστηκα κάθε Οργή και Μάστιγα να πνιγώ
στο αίμα,στήν άμμο.
Η απόγνωση ήταν ο Θεός μου.
Κυλίστηκα στη λάσπη.